Alweer feest

Verjaardagen zijn dé gelegenheid bij uitstek om de familie samen te krijgen. Bij onsthuis is dat niet anders. Zo hebben we vanavond ervan geprofiteerd om Pieter en Sanders verjaardag te combineren met een gezellig kaas en wijn gebeuren.

Naar gewoonte zetten we onze twee charels weer maar eens bij hun verjaardagstaart.

Sander 10

Gisteren was het aan Sander om zijn eerste voordeur in ontvangst te nemen. Een schooldag, dat wel, maar je begint niet elke schooldag met het openen van pakjes. ’s avonds breidden we hier nog een vervolg aan door aan de Vatana te passeren om er zijn skeelers uit te halen waar hij toch al een tijdje naar uitkeek. Daarna McDonaldsen om dan geblinddoekt naar de Olympia te worden gebracht. Daar had hij zich dus helemaal niet aan verwacht, dat we de avond zouden afsluiten met een spelletje bowling.

Wat dat bowlen betreft wil ik toch effe opmerken, dat als mama niet zo had gefoefeld door strikes te gooien nadat de bal eerst vijf keer tegen de hekjes ging, Thomas en ikke met de winst waren gaan lopen! Foei mama, die hekjes stonden er voor de kinderen!

Pieter 11

Mini-editie van GoFour vandaag in huize Plankeweeke. Pieter had wat vrienden uitgenodigd om zijn verjaardagsfeestje in GoIV stijl te vieren, waar twee ploegen het tegen elkaar zouden opnemen in behendigheid en “intelligentie”.

De quiz bleek beslissend: hoewel geen van beide ploegen ons aller koningin Fabiola nog herkende haalde de ploeg van Pieter en Sander het uiteindelijk toch. De quizmaster heeft zijn twijfels of zij al dan niet de vragen ooit tegenkwamen in huize Hayen…

De foto’s werden toegevoegd aan het album, hier te bekijken .

Ons aller rockbeest deed alsof het zijn eigen party was…

Plaaster

Mea culpa, mea maxima culpa, … ‘t was toch zoiets.

Het duurde inderdaad iets te lang: de pijn die Pieter voelde in zijn pols. Vandaag zijn we er dan maar een fotootje van gaan laten nemen.

Vorige week maandag waren we bij Edith thuis om beurt “pinanties” aan’t shotten. Deze slimmerik vond het nodig zijne zoon halfdood te trappen. Bijna twee weken duurt mijn schuldgevoel nu al, en het zal volgens de dokter nog drie weken duren. Zo lang zal het gips rond Pieters pols moeten bijven, opdat zijn “groenhoutfractuur” genezen kan.

SORRY ZOON