Stekels

Miljaar het gaat vlug. Terwijl ik zit te wachten op het avondeten liggen Pieter en Sander met hun vrienden in het zwembad. Met zicht op zee en de zwembadgeluiden (vooral die van Pieter en Sander) op de achtergrond moet ik opletten me niet te zeer te laten gaan in hoe prachtig het hier wel niet is. Met draaglijke temperaturen tot 40 graden, een frisse zeebries en een muziekje waan je je in een paradijsje. Absoluut geen comfort in de bungalows: geen airco, geen koelkast en toch…
Mieke wil volgend jaar terugkomen. Van mij mag het.
Vandaag trouwens alweer een zwembad- en zeedag achter de rug. Moe gesnorkeld nu. Een niet zo aangenaam contact gehad met een zeeegel, maar zijn stekels zijn er alweer uit (denk ik).

Eindelijk

Na het ontschepen hebben we de havenstad en geboorteplaats van Napoleon Bonaparte verkend, er een lekker ontbijtje genomen en de plaatselijke markt bezocht voor wat fruit. Omstreeks 9u30 hadden we het wel gezien en trokken we richting Porto Pollo, op zoek naar Valinco Village. Onze GPS liet ons niet in de steek en een goed uurtje later waren we eindelijk op onze eindbestemming.
Voor de welkomsdrink en -speech vanwege de CM, voorzien om 12u00 was er nog ruim tijd wat af te koelen in het zwembad.
Daarna een gezellige strandnamiddag om ’s avonds de overgang van Hasselt naar Valinco Village compleet te maken met een zeer lekkere biefstuk-friet.

Autopech

Het was verschrikkelijk warm in het gastenverblijf. Ik heb ’s nachts zelfs een paar keer uit het raam moeten hangen om toch maar wat lucht in de longen te krijgen. Niet zo erg goed geslapen dus.
Na een schamel ontbijtje vertrokken we naar de volgende tussenstop: Marseille. Op een kleine vier uur van Lyon moest het een makkie zijn om omstreeks 16u30 in de haven aan te komen, op tijd om in te schepen voor de overtocht naar Corsica.
ALWEER FOUT: nog geen tien kilometer verder haperde de motor alweer, gelukkig net voordat we op de autosnelweg zaten. We besloten het toch maar niet te riskeren en stopten aan een pompstation. Een vriendelijke meneer bracht ons tot aan een garage. Omdat het probleem enkel door een computeranalyse kon achterhaald worden werden we doorverwezen naar een Ford verdeler een goede kilometer verder. Gelukkig begreep de garageverantwoordelijke de dringende aard van ons probleem. De analyse gaf aan dat er drie fouten op de gaspedaal zaten en eentje op de dieselinjectiepomp. Hij gokte erop dat die laatste veroorzaakt was door de fouten op de gaspedaal en besloot enkel deze te vervangen. Het vervangen van de injectiepomp zou overigens toch te veel tijd in beslag nemen.

Een half uurtje later waren we al een testritje aan het maken. Geen problemen gedurende de drie kilometer lange testrit, noch gedurende de rest van de rit tot Marseille, waar we uiteindelijk al als vierde wagen aankwamen.
Het inschepen verliep vlot, de frietjes waren slecht maar smaakten geweldig, zo’n honger hadden we. De kajuiten waren ruim en comfortabel. Maag en darmen hebben zich bij iedereen goed gehouden en de volgende morgen werden we om zes uur gewekt door een vriendelijke vrouwenstem en CD-vogeltjes.

Corsica…

Nog eens goed uitgeslapen om omstreeks 10 uur te vertrekken. Als alles goed ging zouden we -pauze inbegrepen- omstreeks 16 a 17 uur in Lyon bij onze gastvrouw en-heer moeten zijn.
We waren een klein beetje ongerust over de staat van de achterbanden. Het vereiste profiel was er nog wel, maar toch. Ik heb graag wat overschot.
Tot Metz verliep alles vlot. Ter hoogte van deze Franse stad werden werken aangekondigd. Gezien het vlotte verkeer en het feit dat ze eigenlijk elk jaar aan het werken zijn in Metz sloeg ik de raad de omleiding via Metz-Oost te volgen in de wind (was eigenijk een omleiding voor het zwaar vervoer, dus…) FOUTE inschatting was dat, met een vol uur file tot gevolg. Er waren trouwens wreed veel werken op de autoroute du Soleil dit jaar. Uiteindelijk waren we pas omstreeks 19 uur op onze bestemming (deze van de tussenstop dan toch). Een frisse duik in het zwembad en een lekker avondmaal deden bijna vergeten dat we net voor Lyon een kleine hapering aan de auto hadden. Zonder noemenswaardige aanleiding viel de motor even uit. Vervelend gevoel toch, op de linkerrijstrook van de A6 in het centrum van Lyon tijdens de avondspits…

Spieren

Vandaag hebben we tussendoor een fietstochtje gemaakt om onszelf te kunnen belonen met een ijsje.

Thomas had er zin in. Neen, ik hoefde hem niet te duwen, en al zeker niet tijdens een zware klim.

T: daar krijg ik spieren van.

ik: ja daar krijg je spieren van.

T: maar mijn spieren hebben wel veel dorst…

T: ik voel het tot in mijn keel.

Je begrijpt dat wij het toen echt wel moeilijk hadden om boven te geraken.

Kazou 2008

We zijn vanmiddag Sander gaan afhalen in Leuven. De Kazou kampen zitten erop voor dit jaar.

Zowel Pieter als Sander hebben er een weekje Massembre opzitten. Pieter koos voor puur avontuur, terwijl onze professor iets wou gaan uitvinden. Ze hebben er allebei een toffe week gehad. Kunnen we ons klaarmaken voor de kers op de taart: met zijn allen op vakantie in Corsicaaaaaa!

ja ik weet het: ik wil een nieuwe scanner.

De geschiedenis herhaalt zich

echt waar…

Deze keer schrijf ik een echte brief, op papier en al!

Bai bai zwai zwai

Snik, we hebben Sander op de bus gezet. Hij is nu op weg naar Massembre. Een weekje op uitvinderskamp met de CM. Ben eens benieuwd waarvoor we volgende week patent moeten aanvragen

Bobbejaanland

Even twijfel vanmorgen. Thomas was een beetje ziekjes. Na een korte “familieraad”, waar Thomas niet af wou geven en zelfs zijn platte kaasje opat om toch maar zijn goesting te krijgen vertrokken we dan toch maar naar Lichtaart.

Het leek alsof er ongelooflijk veel volk toestroomde rond tienen vanmorgen. We konden maar niet begrijpen waar al dat volk gebleven was: NERGENS hebben we noemenswaardig lang moeten aanschuiven. We hebben zowat alles minstens twee keer gedaan. Thomas heeft zich super gehouden. Hij ligt nu wel groggy.