Autopech

Het was verschrikkelijk warm in het gastenverblijf. Ik heb ’s nachts zelfs een paar keer uit het raam moeten hangen om toch maar wat lucht in de longen te krijgen. Niet zo erg goed geslapen dus.
Na een schamel ontbijtje vertrokken we naar de volgende tussenstop: Marseille. Op een kleine vier uur van Lyon moest het een makkie zijn om omstreeks 16u30 in de haven aan te komen, op tijd om in te schepen voor de overtocht naar Corsica.
ALWEER FOUT: nog geen tien kilometer verder haperde de motor alweer, gelukkig net voordat we op de autosnelweg zaten. We besloten het toch maar niet te riskeren en stopten aan een pompstation. Een vriendelijke meneer bracht ons tot aan een garage. Omdat het probleem enkel door een computeranalyse kon achterhaald worden werden we doorverwezen naar een Ford verdeler een goede kilometer verder. Gelukkig begreep de garageverantwoordelijke de dringende aard van ons probleem. De analyse gaf aan dat er drie fouten op de gaspedaal zaten en eentje op de dieselinjectiepomp. Hij gokte erop dat die laatste veroorzaakt was door de fouten op de gaspedaal en besloot enkel deze te vervangen. Het vervangen van de injectiepomp zou overigens toch te veel tijd in beslag nemen.

Een half uurtje later waren we al een testritje aan het maken. Geen problemen gedurende de drie kilometer lange testrit, noch gedurende de rest van de rit tot Marseille, waar we uiteindelijk al als vierde wagen aankwamen.
Het inschepen verliep vlot, de frietjes waren slecht maar smaakten geweldig, zo’n honger hadden we. De kajuiten waren ruim en comfortabel. Maag en darmen hebben zich bij iedereen goed gehouden en de volgende morgen werden we om zes uur gewekt door een vriendelijke vrouwenstem en CD-vogeltjes.