Van Twitter tot Facebook via Plaxo, Netlog en Badoo…

Allemaal goed en wel, die sociale netwerksites. Alleen niet zo bevorderend voor het onderhouden van je weblog. Als je in een kort zinnetje met je mobiele telefoon vlug effe kan posten wat je die dag van plan bent of al uitgespookt hebt, wat voor zin heeft het dan nog er (misschien wat uitgebreider) op terug te komen later op de dag?

Zo ben ik al van bij onze terugkomst uit Kreta van plan een klein verslagje van de vakantie op de weblog te plaatsen maar het komt er niet van, gewoon omdat ik het eigenlijk al allemaal gezegd heb.

Intussen is het nieuwe schooljaar alweer een week oud en valt er van alles te vertellen over de dagelijkse beslommeringen die onsvijf (of toch een enkeling hiervan) bezig houden: neen, niks van: eerst het verslagje van de vakantie op Kreta.

We werden (jaja sedert 4 augustus is het volledig verleden tijd) dit jaar allebei 40 en de kids wilden ook wel eens in een vliegtuig zitten. Vandaar dat we ons dit jaar eens wilden verwennen met een heuse vliegreis naar een mooi en warm eiland om er 14 dagen lang te genieten van zon, zee, rust en lekker eten. En opdat we niet naar onze portemonnaie moesten lopen zoeken als de kinderen zin kregen in een ijsje kozen we voor een all-in formule.

Awel, hoewel er zoals bij elke vakantie (alhoewel, vorig jaar…) wel wat dingen voor verbetering vatbaar zijn werd het globaal gezien en voltreffer. De kids hebben zich ongelooflijk goed geamuseerd. Wij kwamen met een paar excursies en een een paar mooie wandelingen ook aan onze trekken. Everybody happy!

Als je voor de eerste keer op Kreta komt bezoek je natuurlijk Knossos. Combineer dit met een bezoekje aan Heraklion en je hebt direct dé type-excursie op Kreta. Beetje opfrissen van de culturele bagage kan nooit kwaad.

We brachten ook een bezoekje aan Spinalonga, een eilandje voor de baai van Elounda, vooral bekend als het melaatseneiland. Tot halverwege de 20ste eeuw was hier nog een leprakolonie gevestigd. In plaats van het eilandje te verkopen voor de bouw van een casino besloten de Grieken het te beschermen als cultureel erfgoed. Wellicht brengt het momenteel meer op dan enig casino ooit zou kunnen….

Kreta heeft een aantal bekende kloofwandelingen. Bovenaan op het lijstje van wandelaars heb je de Samariakloof en de Imbroskloof. Wij zaten spijtig genoeg aan de verkeerde kant van Kreta om deze “gorges” te kunnen verkennen. We besloten dan maar genoegen te nemen met de vallei der doden. De nekron kloof “verbindt” (althans voor wandelaars) het dorpje Zakros met Kato Zakros. Dit laatste “dorpje” is eigenlijk alleen tijdens het toeristisch seizoen bewoond. Je kan er dan een fris glaasje drinken en lekkere taramasalata eten na je wandeling. Dat laatste is hét overstatement van de eeuw: Mieke en ik waren ooit in Griekenland. Dit lekkere voorgerecht met als hoofdingrediënt kabeljauwkuit (viseitjes dus) was ons bijgebleven maar de herinnering leek in de verste verte niet op hetgeen we in Kato Zakors voorgeschoteld kregen. Om maar te zwijgen van de smaak…

Je begrijpt dat we tussendoor onze tijd in het hotel echt wel nodig hadden om op krachten te komen Zwembaden zat met keuze tussen zout -of zoetwater, glijbanen, aquagym, waterpolo,… Het hotel lag spijtig niet in een baai hetgeen maakte dat de zee er altijd wel wat ruw was. Leuk voor de jetski minder leuk voor het zwemmen.

Wat de foto’s betreft heb ik het me gemakkelijk gemaakt en een setje op Flickr toegevoegd.

Kreta

Voor diegenen die hier zoeken naar onze vakantiebelevenissen even deze link: www.twitter.com/onsvijf
Een verslagje met een iets betere kwaliteit van foto’s volgt later.
Het is het leukst een twitter account aan te maken en ons te volgen (follow “onsvijf”)
Tot binnenkort.

Nieuwpoort

Als we zoals gisteren een dagje naar zee trekken is dat meestal richting Nieuwpoort. De kindvriendelijke autovrije dijk speelt een belangrijke rol bij de keuze van badplaats. Hoewel we er meestal bij zijn als ze op de dijk rondhossen geeft het toch een rustgevender gevoel gewoon effe geen auto’s te zien.

Niet dat we het “dijk-wandel-type” zijn. Integendeel: wij zijn eerder het “spelen-op-strand-en-in-zee-type”:

Sol Cress

We zijn net terug van ons weekendje Ardennen. Wandelen, eten, wandelen, eten, biljart, spelletjes, wandelen eten,… Kortom, gezellig samen met een hoofd dat zo leeg mogelijk is.

Pieter heeft hierdoor vandaag verstek moeten laten voor zijn wedstrijd tegen Roda JC. Spijtig, maar we hadden eigenlijk ons weekend al zodanig gepland dat hij niets van zijne voetbal moest missen. Werd de match toch wel een dag vervroegd zeker.

Morgen weer aan het werk, ook al spijtig

Ah ja, de foto’s worden makkelijkheidshalve aan Flickr toegevoegd.

Terug huis

We zijn terug thuis, en al direct kletsnat geregend. Bah

Col de Bavella

Gisteren was het tijd voor eens iets anders: geen zwembad, geen zee, toch niet onmiddellijk… Even afkicken dus.

Mieke wou graag de Corsicaanse natuur ontdekken. De Col de Bavella met haar Trou de la Bombe was een aanrader. We hadden er drie uurtjes auto voor over om even lang (iets langer zelfs) te wandelen door de bergen. Ondanks de valse start -we waren nog maar een kwartiertje weg en Thomas was misselijk, met serieuze braakneigingen- werd het een leuke wandeling met enkele spannende klimpartijtjes.

Vandaag hebben we nog effe van zee en zwembad genoten. Nu nog een pizza en dan afzakken geblazen naar Ajaccio om de boot naar Marseille te nemen. Morgen de ganse dag in de auto om hopelijk ’s avonds thuis te zijn.

Verjaardag

Mieke verjaart vandaag. Na de cadeautjes en de knuffels was ze helemaal klaar voor een tochtje op de kayak.

Nadat Pieter wat spierballen had gekweekt waren we weeral klaar voor een namiddagje snorkelen. Met behulp van een washandje (ik durfde niet onmiddellijk met de blote hand) werd een prachtige zeester bovengehaald.

Boottochtje

Een dagje op zee vandaag. Met een motorbootje waagden we ons in de wijde zee om de stranden in de baai noordwaarts van Valinco te verkennen. Je voelt je verschrikkelijk klein en kwetsbaar als je langs die rotsen vaart, zeker met drie kids in je bootje, maar we hebben veilig en wel aan mooie strandjes kunnen aanmeren. Best een leuke belevenis.
We zijn overigens nog altijd aan het wachten op het eerste wolkje.

Stranddag

Het plan was aanvankelijk deze voormiddag op zee te gaan kayakken. We waren een beetje laat: alle kayaks waren weg. Dan maar naar het strand. Sander had een schepnetje gekregen. Hij wou er vissen mee vangen. Ik hoorde de vissen lachen tot op het droge. Het netje was wel nuttig om er een zeeegeltje mee aan de kant te halen. Met de nodige voorzichtigheid -ik had nog altijd een stekeltje in mijn vinger- slaagde ik erin een prachtig rood-paars egeltje in het netje te krijgen. Geen fototoestel bij, dus geen bewijzen.
Pieter nam de uitdaging aan vissen in het netje te krijgen in ruil voor een ijsje. Na drie bollen zeewater had hij er genoeg van…
’s Avonds hebben de kids zich nog verenigd in een “krabbenraad”. Thomas heeft er een eerste jeugdtrauma aan overgehouden: de visjes en de krabbetjes die ze vingen werden samen in een emmertje gezet. Op zeker ogenblik haalt een krabbetje uit naar een visje. De schaar was blijkbaar dodelijk voor het mini-sardientje. We hebben het op zee begraven.

Campomoro

Propriano is de dichtstbijgelegen stad met een bankautomaat. Om de verplaatsing de moeite te maken koppelden we ze aan een bezoekje aan Campomoro. Met zijn prachtig beschermde natuurgebied -een kilometerlange opeenvolging van kreken, stranden en rotsachtige kapen- en zijn befaamde Genuese toren gebouwd in 1585 het bezoekje meer dan waard. Na de beklimming naar en het bezoekje aan de toren trakteerden we ons op een ijsdrankje om dan weer op te warmen op het strand. Omstreeks 15u00 trokken we terug vakantiehuiswaarts om nog een uurtje te zwembadderen. Ik zei het al: miljaar het gaat hier vlug.