Vanavond zijn we met onze Luminus bonnetjes richting Kolonel Dusartplein getrokken. We hadden Thomas nu eenmaal beloofd Winterland een bezoekje te brengen. Zijn vriend had hem verteld van de supersnelle achtbaan en je moest de laatste weken al serieus je best doen om langs het reuzenrad te kijken.

Toeval bestaat niet? En toch kwamen we in de mensenmassa net op hetzelfde moment als zijn vriendje bij het reuzenrad aan. Floris zou morgen op vakantie vertrekken zodat Thomas volgende week al niet met hem zou kunnen spelen. Dat maakte het voor hen nog plezanter elkaar eens te zien en samen in het reuzenrad te zitten.

We hebben er ook geleerd dat de poffertjes van de Aldi lekkerder zijn als die van de Hollanders en dat niks boven een platte hamburger van eigen Hasseltse bodem gaat.

Die weermannen en -vrouwen beloven veel maar omdat de extra sneeuw achterbleef besloten we vandaag richting Ardennen te trekken . We kozen voor de skipiste van Ovifat. Nu ja, skipiste? De skiërs hadden het wel iets makkelijker dan ons om van beneden terug naar boven te raken.

Foto’s op Flickr (hiernaast)

Op zoek naar een geschikte foto voor het kerstkaartje. Vorig jaar is het er niet van gekomen. Ik denk niet dat Mieke het me vergeeft als ik weer eens verstek laat gaan…

Thomas zou heel graag een huisdier hebben. Voorlopig houden we de boot een beetje af. Pieter en Sander hebben ook wel een konijntje verzorgd. De eerste week dan toch; daarna was het aan mama en papa. Thomas mag dus best ook wel eens ervaren welke verantwoordelijkheid dit met zich meebrengt. Een hond zien we echt niet zitten. Een hamstertje? Misschien ooit. En waarom eigenlijk? Hij heeft toch genoeg beesten!

De tenen beginnen zo stilaan opnieuw tot leven te komen. We zijn deze middag gaan wandelen op het provinciaal domein in Kiewit. KOUD dat het was.

We waren nog maar nauwelijks vertrokken of Thomas trakteerde me al op een lekker fris sneeuwballetje tegen mijn achterhoofd. Wat een vader lijden kan…

Uiteindelijk heeft het ons allemaal deugd gedaan hoor. En net toen we dachten dat we ons brood terug mee naar huis moesten nemen doken daar toch wel een hoop eenden op zeker. Iedereen gelukkig.

De examens zijn achter de rug. De kids zijn al in vakantiestemming. Sander gaat morgen met zijn vriend naar de film. 2012. Pieter gaat voetballen. Thomas mag meester Tommy nog wat gaan bezighouden.  En ik mag gaan werken

We hebben niet echt veel gepland deze kerstvakantie. We zullen al heel blij zijn als we iedereen een keertje of twee meekrijgen op een daguitstap.

Pieter heeft morgen examen Frans.

P: “Thomas, tu veux bien avoir un animal domestique? Zeg maar, Oui ou Non?”

T: “Oui ou Non.”

Ik heb een haiku geschreven die mij moet beschrijven:

zoontjes en vrouwlief

moeder DAAROM leven wij

ben hun hartedief

Thomas heeft zojuist bijna iedereen die met foto in de krant stond omgetoverd tot clown. Het waren allemaal politici; aan mensenkennis ontbreekt het hem dus niet

Mijn beurt om de examenkids op te vangen vandaag. Ze sluiten morgen allebei de eerste examenweek af met biologie. Ging dat niet over de bloemetjes en de bijtjes en zo?

Pieter heeft geen geweldig goed gevoel bij het examen Nederlands van vandaag. Ik heb dat proberen weg te doen spoelen met een kommetje pudding. Hoop dat het een beetje geholpen heeft.

Thomas komt vanmiddag ook naar huis. Gisteravond bij het in bed stoppen maakte ik de flater hem “schattig” te noemen. Hij keek me verontwaardigd aan en zei met een diepe stem: “SCHATTIG! Da’s wel voor baby’s hé!”